Nieuws

Uitvaartverzekering

Welke vormen van een uitvaartverzekering zijn er? Wat zijn de voor- en nadelen van de verschillende vormen? Hoe flexibel wordt er omgesprongen met gewijzigde wensen? Heb je zelf nog keuzevrijheid? Een uitvaart vereist altijd een budget behalve als de kosten, onder strikte voorwaarden, in opdracht van de gemeente wordt uitgevoerd. De totaalprijs van de uitvaart kan behoorlijk variëren. Dit alles afhankelijk van de keuzes die gemaakt worden voor de uitvaart. Volgens de consumentenbond kost een gemiddelde uitvaart in Nederland tussen de € 5.000,- en € 8.000,-.  Om voorbereid te zijn op de kosten van de uitvaart is het verstandig, behalve als u zeker weet dat u beschikt over voldoende geld, om hiervoor voorzieningen te treffen. Dat kan door zelf te sparen of middels een uitvaartverzekering. In alle gevallen is het goed om eerst een indicatie te krijgen van de te verwachten kosten op basis van uw eigen wensen. Als u zelf gaat sparen is het verstandig om dit op een speciale uitvaartspaarrekening te zetten. Indien u kiest voor een verzekering dan zijn hieronder de 2 grootste categorieën met omschrijving en verschillen naast elkaar.   Naturaverzekering Een Naturaverzekering betaalt uit in diensten. Wat deze diensten precies zijn is op voorhand afgesproken met de verzekeraar die zelf ook uitvaarten uitvoert.  Je stelt gezamenlijk een pakket samen met hierin aangegeven wat er in het “standaard”pakket zit. Eventuele afwijkende meer persoonlijke wensen kun je bijverzekeren of hiervoor geld opzij leggen. Bijvoorbeeld welke specifieke kist, auto, soort rouwkaart, etc. je wilt. Als uw wensen in de loop der tijd veranderen en deze wensen buiten het pakket vallen wat afgesloten is, moet je daarvoor (fors) bij betalen.  Indien je wilt kiezen voor een  uitvaartondernemer die niet voor de verzekeraar werkt kan dit een mindering op het te besteden bedrag betekenen.                                                                                          In alle gevallen bent u vrij om de  uitvaartonderneming van uw keuze in te schakelen.   Kapitaalverzekering Een kapitaalverzekering keert na overlijden een bedrag uit aan de nabestaanden. Deze zijn volledig vrij om het bedrag naar eigen inzichten te besteden. Er is hiervoor een grote diversiteit van aanbieders. Een aantal van hen heeft ook een uitvaart uitvoeringsorganisatie . Anderen zijn puur verzekeraars. Het bedrag dat uitgekeerd wordt hoeft niet in zijn geheel uitgegeven te worden aan een begrafenis of crematie. Nabestaanden kunnen zelf bepalen wat ze met dit geld doen   Er geldt geen korting op het uit te keren bedrag. U krijgt het afgesproken maximale bedrag uitgekeerd met de maximale keuze – en bestedingsvrijheid.   In alle gevallen bent u vrij om de  uitvaartonderneming van uw keuze in te schakelen.     Als u kiest voor een uitvaartverzekering is het verstandig om uw wensen omtrent de uitvaart inzichtelijk te hebben en uzelf goed te laten informeren door een onafhankelijke verzekeringsadviseur of te informeren bij Nemas Uitvaartverzorging, wij zijn een niet verzekering gebonden uitvaartonderneming.

Een mooie kist, of toch net iets anders?

Bij een uitvaart hoort voor veel mensen een lijkomhulsel welke aansluit bij het leven of de wensen van de overledene. De laatste innovatieve ontwikkelingen op dit vlak zijn de(eco) kist met mantel of de kartonnen kist. Kist met Mantel Nieuw is de natuurvriendelijke kist met een tijdelijke speciale mantel. Deze kan worden geleverd in diverse designs en wordt op dagbasis gehuurd. Op sommige van de designs is het mogelijk om te tekenen, schrijven of zelfs een foto of een persoonlijk(dun) item te plaatsen achter het plexiglas. Zo kan er eventueel een blijvende herinnering gecreëerd worden die later een speciale plek in uw eigen vertrouwde omgeving krijgt. Gebruik van deze kist met de persoonlijk gekozen mantel  is een beleving met een unieke uitstraling en daarbij ook nog een milieubewuste manier.   Doe mij maar in een kartonnen doos. Is een vaak gehoorde uitspraak die met een glimlach uitgesproken wordt. Nu een echte doos kun je het echt niet noemen, maar wel een ontwikkelde kist van karton die qua looks niet onder doet voor een gewone kist. Een mooi ecologisch alternatief. Geheel ontwikkeld en getest op alle waarden die in de uitvaartbranche van toepassing zijn. Doordat het karton is kan er, middels printtechniek, heel gemakkelijk een eigen design worden gemaakt. Natuurlijk is er ook een basiscollectie waaruit gekozen kan worden. Een extra plus in de bedrijfsvoering van dit bedrijf is dat de assemblage geheel uitgevoerd wordt door mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Een zeer maatschappelijke, verantwoorde manier van bedrijfsvoering.  

Welk ritueel past bij jou..?

Rituelen hoorden met name vroeger in religieuze vieringen. Wat we niet in woorden konden uitdrukken, deden we met gebruiken, zoals b.v. muziek, kaarsen of bloemen.  Religieuze vieringen worden minder, maar de rituelen zijn gebleven.   Bij een uitvaart wordt veelvuldig gewerkt met rituelen. Met de rituelen kun je een afscheid een diepere betekenis geven. Aanwezigen denken na bij de symboliek van een ritueel. Het zegt iets over de overledene. In dit symbool leeft iemand toch voort. Je denkt na…., krijgt een gevoel van troost. Zonder woorden , maar op een hele andere manier,  druk je gevoelens van  nabestaanden uit en zie je b.v. een karaktertrek van de overledene. De kracht van rituelen is de herkenbaarheid en de eenvoud. Algemeen bekend is het ritueel van kaarsen aansteken.  Een kaars geeft licht, geeft warmte, en als je zelf die kaars ontsteekt geef je nog een extra gevoel van betrokkenheid met de overledene;  het is een moment van stilte en bezinning. Bij een kerkelijke uitvaart zijn veel herkenbare rituelen:  samenzang, kaarsen, wierook, gewijd water soms een communie en een preek over de diepere waarde van het leven. Nabestaanden stellen de dienst samen met de pastoor,  dominee of leken. Samen zoek je naar passende gebeden, lezingen en symbolen, die passen bij de overledene. Kinderen of kleinkinderen begeleiden vaak de overledene in de kerk en krijgen de ruimte om een persoonlijk woord uit te spreken. Wanneer na de dienst de overledene begraven wordt,  dan laten familieleden vaak zelf de kist dalen in het graf en gooien er daarna een schepje zand op of een mooie bloem. Soms bedenkt een familie ook een totaal ander ritueel: oplaten van een ballon, samen hand in hand de kist omsluiten, schelpen of een steen/kei om de overledene te eren. Wordt het afscheid niet in de kerk gehouden dan stelt de familie de dienst samen met de uitvaartleider of een ritueel begeleider of een voorganger. Ook dan zie je herkenbare persoonlijke rituelen om de uitvaartplechtigheid zo persoonlijk mogelijk in te richten.  Verbondenheid is duidelijk zichtbaar als je (klein-) kinderen de kist  ziet beschilderen; of alle bezoekers bedekken de kist met bloemen door ieder één bloem op of bij de kist te leggen. Verwerking van het verdriet en een groot gevoel van troost geeft het ook als je het leven van de overledene verwerkt  in een fotocollage. Maar ook zelf een lied zingen of spelen, een dansje doen, zelf iets (laten) zeggen zijn mooie rituelen van verbondenheid. Als je je verdiept in het leven en de passie van de overledene, of in jullie onderlinge verhouding, dan  is het niet moeilijk om een passend ritueel te vinden. Een afscheidsdienst in het crematorium wordt vaak voorgegaan door de uitvaartleider,  een ritueel begeleider of een familielid van de overledene.  Ervaren uitvaartondernemers weten vanuit de praktijk ook het nodige over afscheidsrituelen. In gesprekken met de families over de wensen voor de uitvaart wordt snel duidelijk of de familie en de uitvaartleider er samen uit komen of dat hulp van een priester, dominee of ritueelbegeleider gewenst is.

Rouwverwerking

Verlies en rouw………….een half jaar verder; niet loslaten maar anders vast houden   Overal waar hem staat in de tekst, wordt ook haar bedoeld.   Vroeger was het duidelijk dat mensen een periode in de rouw waren na het overlijden van een dierbare: ze droegen zwarte kleding, in de kerk werd de dode herdacht in gebeden en na het zogenaamde rouwjaar begon het gewone leven weer.   Na Elisabeth Kubler-Ross – zij is bekend van de vijf rouwfasen - is er veel gebeurd in de wereld van verlies en rouw. Tegenwoordig werken verliesbegeleiders vooral met de twee kanten van rouwen, de verlieskant en de herstelkant (het duale model). De rouwende mens is verdrietig, kan niet beseffen dat de overledene voor altijd weg is, kan boos zijn en zit dan aan de verlieskant in het model. Maar doordat verlies iets is dat bij het leven hoort, kunnen de meeste nabestaanden ook verder met hun leven. Dat is zeker niet gemakkelijk en brengt tranen en sombere periodes met zich mee maar toch doen ze de dagelijkse dingen, gaan aan het werk en zorgen voor hun kinderen en familie. Dit is de herstelkant,  juist die normale dingen maken dat het leven weer zijn loop kan nemen. De heen en weer gaande beweging van verlies naar herstel zorgt ervoor dat het verlies deel wordt van die rouwende persoon en hij het kan opnemen in zijn leven. Bijvoorbeeld: het meisje dat op 11-jarige leeftijd haar vader verliest, zal hem in de verschillende periodes van haar leven op een andere manier missen, het verlies hoort bij haar. Ze zal er wel steeds beter mee leren omgaan maar het is belangrijk dat ze over hem kan blijven praten……..op haar trouwdag, als ze de vader van een vriendin opa ziet worden en op gewone momenten als ze aan hem denkt en hem mist.  Als u te maken krijgt met iemand in de familie, een vriend, collega die een naaste heeft verloren, kan het goed zijn om dit te weten; dan kunt u hem ‘meenemen’  naar de herstelkant als hij erg veel in het verdriet vast zit. Of andersom naar de verlieskant gaan als iemand erg snel weer volop werkt en bezig is en daardoor misschien te weinig tijd neemt om stil te staan bij het gevoel van gemis. Ieder mens is anders en daarmee rouwen ook, je hoort soms ‘nou hij heeft wel heel snel een andere vriendin zeg, dat kan niet goed zijn zo kort na de dood van zijn vrouw’  of   ‘het is niet goed om zo lang verdriet te blijven houden, het leven gaat nu eenmaal door’. Er staat geen tijd voor rouwen, de een gaat er anders mee om dan de ander. ‘Juist als de eerste weken/maanden na de begrafenis of crematie voorbij zijn, wordt het stil en sta je er alleen voor’ is wat nabestaanden zeggen. Dan kan de omgeving iets betekenen: laat hem vertellen en herinneringen ophalen, luister, heb aandacht…….u hoeft geen advies te geven of met oplossingen te komen, dat verwacht  de ander niet.  Zeg niet ‘je mag me altijd bellen’ [1]  of ‘nu moet je het loslaten’ maar bel zelf of ga langs; toon begrip als iemand er op dat moment niet voor open staat. In plaats van loslaten gaat het tegenwoordig om ‘anders vasthouden’ van de overledene. Niet meer in de realiteit maar wel in herinneringen en gevoelens. Het verdriet delen met relatief onbekenden lijkt soms minder moeilijk dan met familie of vrienden. In veel plaatsen zijn groepen van lotgenoten die regelmatig bij elkaar komen. De meerderheid van de mensen leert met hun verlies om te gaan.  Ze tonen veerkracht en hoe meer begrip en steun ze krijgen des te beter! Rouwen is hard werken volgens hoogleraar psychologie en verliesdeskundige Manu Keirse. En niet alleen tijdens de eerste periode maar ook/juist een half jaar later en daarna kan het veel verschil maken als anderen er voor hen zijn.  

Testament

Wel of geen testament? Hoe zit het nou met een testament? Wanneer is een testament noodzakelijk en/of wenselijk? Wat zijn de belangrijkste uitgangspunten waar je rekening mee moet houden? Wanneer je geen testament hebt geldt de wetgeving. Dat betekent dat er een bepaalde volgorde is in de bepaling van erfgenamen. (geregistreerd) partner, echtgenoot, (klein)kinderen Broers, zussen, ouders, neven en nichten Grootouders, ooms en tantes en afstammelingen Overgrootouders en hun afstammelingen. Zijn er geen afstammelingen dan gaat de erfenis naar de overheid. Als u anders dan deze wettelijke verdeling uw nalatenschap wil regelen zult u een testament moeten opmaken. U kunt daarin zelf regelen wie u wat wilt toedelen u neemt de eigen regie in handen zogezegd. Diverse soorten van aanvaarden Er zijn drie manieren van aanvaarden van een erfenis; Zuivere aanvaarding. De wet gaat er vanuit dat u de erfenis zuiver aanvaardt als u goederen van de nalatenschap toe-eigent. Dit toe-eigenen wordt aangemerkt als een daad van zuivere aanvaarding. U erft dan de baten én de lasten Beneficiaire aanvaarding. U geeft hierbij aan dat u de erfenis wilt aanvaarden maar dat u met uw eigen vermogen niet aansprakelijk wilt zijn voor eventuele schulden uit de erfenis als deze de baten overschrijden. Dit betekent dat de nalatenschap volgens bepaalde regels moet verlopen. Als dit proces niet juist wordt gevolgd kunt u alsnog aansprakelijk worden gesteld voor schulden uit de nalatenschap. Verwerping van het testament. Door een erfenis te verwerpen geeft u aan geen erfgenaam te willen zijn. En dat heeft weer consequenties voor eventuele kinderen en overige nabestaanden. Wat is de taak van de executeur? Meestal is bij echtparen zo dat de langstlevende  het testament uitvoert. Overlijdt een weduwe of weduwnaar dan zal een zoon of dochter deze taak op zich nemen. Dat kan goed gaan maar ook het begin betekenen van discussie en geruzie onderling. Dat laatste kunt u als erflater uw familie besparen door zelf een executeur aan te wijzen. Deze behartigt uw zaken na uw overlijden en voert uw wensen uit zoals ze in het testament zijn vastgelegd. We hebben diverse soorten executeurs;  één t/m 3 sterren Executeur * Deze handelt de begrafenis af conform de wensen van de erflater De beheers executeur** Deze  beheert de goederen uit de nalatenschap en voldoet de schulden voorkomend uit de nalatenschap. Hij treedt zoveel mogelijk in overleg met de erfgenamen over de afhandeling. De executeur afwikkelingsbewindvoerder*** Deze heeft het beheer over de nalatenschap én de beschikking over de goederen. De bevoegdheden van deze executeur *** kunnen conform wetgeving nog worden uitgebreid. Hij kan de bevoegdheid hebben om zonder medewerking van de erfgenamen de nalatenschap te verdelen.

Cookie instellingen